Hamit Kemâli Söylemezoğlu
İstanbul 1909
- İstanbul 1995
|
Türk mimar ve eğitimci.
1930’da Galatasaray Lisesi’ni, 1935’te (GSA) (b.MSÜ) Yüksek Mimarlık Bölümü’nü bitiren Söylemezoğlu, Humboldt bursuyla gittiği Almanya’da, Stuttgart Teknik Üniversitesi’nde mimarlık öğrenimi gördü (1939), bir süre ’ın bürosunda çalıştı. 1940’ta yurda döndükten sonra 1943’te Maarif Vekâleti Teknik Öğretim Müsteşarlığı Yapı Bürosu teknik şefliğinde bulundu. Bu görevinde, daha sonra Bonatz’ın da katılımıyla çeşitli eğitim yapılarının projelendirilmesi ve uygulanmasında etkin oldu. 1944’te GSA Yüksek Mimarlık Bölümü’nde başladığı öğretim üyeliğini 1946’dan sonra Mimarlık Fakültesi’nde sürdürdü. 1946’da “Altıncı Yüzyıl Mimarisi Üzerine Bir Deneme” başlıklı tezi ile doçentlik, 1954’te de “İslam Dini, İlk Camiler ve Osmanlı Camileri” başlıklı profesörlük tezini verdi.
1956-57’de yıllarında aynı fakültede dekanlık yapan Söylemezoğlu, 1979’da emekli oldu.
Mevcut doğal ve yapay çevreye saygılı, yalın, sağlam ve işlevsel yapıyı amaçlamış olan Söylemezoğlu, çağdaş mimarın geniş bir mimarlık tarihi bilgisine sahip olması gerektiğini savunuyordu. Başlıca yapıları arasında, Ankara, Kayseri ve Elazığ Erkek Teknik Okulları (1943-44); İstanbul, Bebek’te Nuri Çapa Yalısı (1949-51), Beylerbeyi’nde T.Banguoğlu Yalısı (1952), Taksim’de İETT Merkez Trafo ve İdare Binası (1957), İÜ Orman Fakültesi Kütüphane ve Konferans Salonları (1962; Harika Söylemezoğlu ile) ve Elazığ’da Aziziye Camisi (1966) bulunmaktadır. Mimari proje yarışmalarına da katılan Söylemezoğlu, Adana Belediye Binası (1944) yarışmasında Birincilik, İstanbul Belediye Binası (1953) yarışmasında da İkincilik Ödülü’nü (H.Söylemezoğlu, Mesadet Adaş ile) kazandı. Kars (1947; ile), Gaziantep (1948; K. A. Arû ile), Uşak (1951), Karamürsel (1952) ve Boyabat (1953) imar planlarını da hazırlayan Söylemezoğlu, tarihsel yapıtların korunması konusunda da hizmet verdi ve 1953-79 arasında Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu üyeliği görevinde bulundu.
|
Kaynak :
M. Aydın;"Söylemezoğlu, Hamit Kemâli", Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi, C.3 s.1690, Yapı-Endüstri Merkezi Yayınları, İstanbul, 1997
|
|