Asım Mutlu
İstanbul 1912
- İstanbul 1997
|
Türk mimar ve eğitimci.
1931’de Feyziye Lisesi’ni, 1936’da Güzel Sanatlar Akademisi (), (s. İDGSA b. MSÜ) Yüksek Mimarlık Bölümü’nü bitirdikten sonra, 1938’e kadar Maarif Vekâleti Mütehassıs Mimarlık Bürosu’nda çalıştı. 1940’ta asistan olarak girdiği GSA Mimarlık Bölümü’nde, 1943’te bina bilgisi ve proje öğretim üyesi, 1969’da profesör olarak 1983’e kadar hizmet verdi. Ayrıca, 1966-70 arasında, Ege Üniversitesi (EÜ) Mimarlık Mühendislik Yüksek Okulu’nda da (b.Dokuz Eylül Ün.) öğretim üyeliği yaptı. Eğitim çalışmalarının yanısıra yöneticilik görevleri de üstlenen Mutlu, 1957-59 arasında GSA Yüksek Mimarlık Bölümü Başkanlığı, 1959-66 arasında GSA Müdürlüğü, 1968-69’da EÜ Mimarlık Mühendislik Yüksek Okulu Mimarlık Bölümü Başkanlığı, 1970-71’de aynı okulun müdürlüğü, 1976-79 arasında İDGSA Mimarlık Bölümü Başkanlığı ve 1980-81’de de İDGSA Yapı Üretimi ve Çevre Düzenlemesi Fakültesi Dekanlığı görevlerini yürüttü.
1943-69 arasında İÜ Fen ve Edebiyat Fakültesi Binası inşaatının kontrol amirliğini yapan Mutlu, 1940-45 arasında ile, 1959-61 arasında Utarit İzgi, Esat Suher, Yılmaz Zenger, Ünal Demiraslan ve Zühtü Müritoğlu ile M6 bürosunda, 1961-67 arasında ise U. İzgi ve E. Suher ile aynı adlı büroda ortak olarak mimarlık uygulamalarını sürdürdü. İstanbul’da 100’e yakın konut yapısı gerçekleştirdi; katıldığı proje yarışmalarının 14’ünde çeşitli ödül ve mansiyonlar kazandı. Birincilik Ödülü kazanan Antalya Aksu (tas.1940; 1942) ve Kastamonu Gölköy Köy Enstitüleri (1941), köy okulları tip projeleri (tas.1941; 1942), Ankara Şehirlerarası Otobüs Terminali (1959) ile İstanbul’da Başak Sigorta ve Ziraat Bankası Harbiye Şubesi (1964), uygulanan tasarımlarındandır. Öteki yapıları arasında, İstanbul’da Haseki Tedavi Kliniği (1938) ve Ulagay İlaç Fabrikası (1957, Topkapı) sayılabilir.
Mutlu’nun 1950’den itibaren gazete ve dergilerde güncel mesleki konularda çok sayıda makalesi yayımlandı. Ayrıca “Sağlık Binaları ve Hastaneler” (1973) ile “Bina Bilgisi” (1973) adlı iki de kitabı bulunuyor.
Asım Mutlu’ya 1965’te İtalya, 1967’de de Fransa Hükümeti Liyakat Nişanı verdi
|
Kaynak :
M. Kazmaoğlu;"Mutlu, Asım", Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi, C.2, s.1312, Yapı-Endüstri Merkezi Yayınları, İstanbul, 1997.
|
|